بى اثر و موجب انتقاد شديد مردم بر خودش خواهد شد . 3 - از روى اخلاص و اعتقاد و يقين اقدام به اين دو وظيفه نمايد كه اگر برنامه‌اش مخلوط به اغراض فاسده و اعراض كاسده باشد نتيجه‌اش شناعت در دنيا و فظاعت در آخرت است . 4 - برنامه‌اش بر اساس رحم و شفقت قرار گيرد كه امر به معروف و نهى از منكر با غلظت و تندى نتيجهء خوبى نخواهد داد . واعظ اگر چه امر به معروف واجب است * طورى بكن كه قلب گنهكار نشكند * * * متاب اى پارسا روى از گنهكار * به بخشايندگى در وى نظر كن اگر من ناجوانمردم به كردار * تو بر من چون جوانمردان گذر كن « 1 » 5 - امر به معروف و نهى از منكر بايد بر اساس حكمت انجام گيرد ، به اين معنى كه با هر كسى موافق حال او برخورد كند ، مثلًا كسانى كه به راه عبادت نرفته‌اند و حلاوت بندگى نچشيده‌اند ، آنان را كم كم و به تدريج به راه بندگى رهنمون شوند و به يكباره عبادات شاقّه بر او تكليف نكنند كه موافق حكمت نيست بلكه باعث نفرت ايشان شود ؛ چنان كه در كتب نوشته‌اند : عابدى تارك الصلاتى را به مواعظ و نصايح ترغيب به نماز كرد و آداب نماز به او تعليم داد و گفت : چند روزى در اوقات نماز با من باش و وظايف واجبات سنن با من به جاى آر تا خوب به آداب نماز از جهت علمى و عملى باخبر شوى . آن شخص قبول كرد . اوّل طلوع فجر كه شد تائب را بيدار كرد كه برخيز نماز كن ، تائب از خواب

--> ( 1 ) - گلستان ، سعدى شيرازى .